سینمای روزـ اكبر رادی، نمایشنامه نویس برجسته ایرانی بامداد روز گذشته در بیمارستان پارس تهران درگذشت.
 |
اكبر رادی، نمایشنامه نویس برجسته ایرانی بامداد روز گذشته در بیمارستان پارس تهران درگذشت. او در سن ۶۸ سالگی در حالی دارفانی را وداع گفت كه چند ماهی می شد كه از بیماری سرطان مغز استخوان رنج می برد. اكبر رادی در تاریخ ۱۰ مهرماه ۱۳۱۸ در رشت به دنیا آمد. در سال ۱۳۲۹ به علت ورشكستگی كارخانه پدرش، به اتفاق خانواده به تهران كوچ كرد. او دو كلاس آخر ابتدایی را در دبستان «صائب» تهران (۱۳۳۱) و دوره متوسطه را در دبیرستان فرانسوی «رازی» به پایان رساند (۱۳۳۸). یك سالی پشت كنكور پزشكی ماند و سال بعد (۱۳۳۹) در رشته علوم اجتماعی دانشكده ادبیات دانشگاه تهران قبول شد و چهار سال بعد فوق لیسانس این رشته را هم تا نیمه های سال دوم رفت و نزدیك پایان نامه آن را رها كرد.
عشق به ادبیات و علاقه روزافزون به تئاتر شاید اصلی ترین دلیل این كناره گیری بود. اولین داستان جدی كه نوشت؛ «باران» نام داشت كه در مسابقه داستان نویسی مجله «اطلاعات جوانان» چاپ شد و میان بیشتر از هزار داستان برنده جایزه اول شد . به گزارش ایسنا، او نخستین نمایشنامه جدی اش «روزنه آبی» را در آماده كرد و به واسطه آن با شاهین سركیسیان آشنا شد. سركیسیان بعد از مطالعه نسخه دست نویس «روزنه آبی» تصمیم به اجرای آن گرفت. از دیگر كارهای رادی می توان به: نگارش داستان های بلند «افسانه دریا» و«مسخره» نمایشنامه های «روزنه آبی»، «مرگ در پاییز»، «ارثیه ایرانی»، «افول»، «لبخند باشكوه آقای گیل»، «در مه بخوان»، «آهسته با گل سرخ»، «منجی در صبح نمناك»، «هاملت با سالاد فصل»، «آمیز قلمدون»، «شب روی سنگ فرش خیس»، «آهنگهای شكلاتی»، «پایین گذر سقاخانه» و،... نام برد.
در پی درگذشت این هنرمند نامی بسیاری از هنرمندان عرصه تئاتر كشور پیام های تسلیت منتشر كردند.حسین پارسایی؛ مدیر كل دفتر هنرهای نمایشی؛ در پیام خود آورده است: «اكبر رادی فقط یك نام نبود، تاریخ بود. تاریخ تئاتر كشور. و پدر بود؛ پدر همه هنرمندان تئاتر كشور. فقدان او را نمی توان تاب آورد. برای خودم، برای خانواده تئاتر، برای خانواده آن مرحوم و اجازه بدهید كمی جسورتر بگویم برای همه ایران متأسفم كه یكی از هنرمندان شاخص و شهیر خود را از دست داد. خداوند رحمان به همه ما صبر عطا كند و آن مرحوم را رحمت.» همچنین عزت ا... انتظامی؛ بازیگر توانای كشور؛ گفته است: « این خبر باوركردنی نیست و بسیار متأثركننده است.
مرگ جزو واقعیت های غیرقابل انكار است؛ اما مرگ بعضی از افراد همانند علی حاتمی، اكبر رادی یا مهدی فتحی بسیار متأثركننده است به ویژه اینكه در زمینه نمایشنامه نویسی همیشه با كمبود نویسنده روبه رو هستیم و این اتفاق بسیار دردناك است.» بهروز غریب پور؛كارگردان تئاتر؛ در یادداشتی آورده است: «آری، مرگ، آری اكبر رادی را تو از ما گرفته ای. اما صحنه تئاتر ایران، منزلگاه ابدی یك نویسنده زنده، شجاع و پرتوان است كه دغدغه نجات از حقارت و بیگانگی انسان های پیرامونش را داشت و مادامی كه آثارش بر روی صحنه بروند: او زنده است.» اصغر همت؛ بازیگر و مدرس تئاتر؛نیز نوشته است: «اگر او نبود آیا چرخ ارابه محمل یكی از اساسی ترین اركان تئاتر ما (نمایشنامه نویسی) بیش از این لنگ نمی زد ؟ او علی رغم همه بی توجهی ها و ناسپاسی ها به این ركن اساسی كه بیش از اركان دیگر به آن اجحاف شده است، همچنان تا واپسین دم حیاتش نوشت و از پای ننشست. لازم به ذكر است مراسم تشییع پیكر مرحوم استاد اكبر رادی صبح روز جمعه ۷ دی ماه ساعت ۸:۳۰ از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) انجام خواهد شد.
عشق به ادبیات و علاقه روزافزون به تئاتر شاید اصلی ترین دلیل این كناره گیری بود. اولین داستان جدی كه نوشت؛ «باران» نام داشت كه در مسابقه داستان نویسی مجله «اطلاعات جوانان» چاپ شد و میان بیشتر از هزار داستان برنده جایزه اول شد . به گزارش ایسنا، او نخستین نمایشنامه جدی اش «روزنه آبی» را در آماده كرد و به واسطه آن با شاهین سركیسیان آشنا شد. سركیسیان بعد از مطالعه نسخه دست نویس «روزنه آبی» تصمیم به اجرای آن گرفت. از دیگر كارهای رادی می توان به: نگارش داستان های بلند «افسانه دریا» و«مسخره» نمایشنامه های «روزنه آبی»، «مرگ در پاییز»، «ارثیه ایرانی»، «افول»، «لبخند باشكوه آقای گیل»، «در مه بخوان»، «آهسته با گل سرخ»، «منجی در صبح نمناك»، «هاملت با سالاد فصل»، «آمیز قلمدون»، «شب روی سنگ فرش خیس»، «آهنگهای شكلاتی»، «پایین گذر سقاخانه» و،... نام برد.
در پی درگذشت این هنرمند نامی بسیاری از هنرمندان عرصه تئاتر كشور پیام های تسلیت منتشر كردند.حسین پارسایی؛ مدیر كل دفتر هنرهای نمایشی؛ در پیام خود آورده است: «اكبر رادی فقط یك نام نبود، تاریخ بود. تاریخ تئاتر كشور. و پدر بود؛ پدر همه هنرمندان تئاتر كشور. فقدان او را نمی توان تاب آورد. برای خودم، برای خانواده تئاتر، برای خانواده آن مرحوم و اجازه بدهید كمی جسورتر بگویم برای همه ایران متأسفم كه یكی از هنرمندان شاخص و شهیر خود را از دست داد. خداوند رحمان به همه ما صبر عطا كند و آن مرحوم را رحمت.» همچنین عزت ا... انتظامی؛ بازیگر توانای كشور؛ گفته است: « این خبر باوركردنی نیست و بسیار متأثركننده است.
مرگ جزو واقعیت های غیرقابل انكار است؛ اما مرگ بعضی از افراد همانند علی حاتمی، اكبر رادی یا مهدی فتحی بسیار متأثركننده است به ویژه اینكه در زمینه نمایشنامه نویسی همیشه با كمبود نویسنده روبه رو هستیم و این اتفاق بسیار دردناك است.» بهروز غریب پور؛كارگردان تئاتر؛ در یادداشتی آورده است: «آری، مرگ، آری اكبر رادی را تو از ما گرفته ای. اما صحنه تئاتر ایران، منزلگاه ابدی یك نویسنده زنده، شجاع و پرتوان است كه دغدغه نجات از حقارت و بیگانگی انسان های پیرامونش را داشت و مادامی كه آثارش بر روی صحنه بروند: او زنده است.» اصغر همت؛ بازیگر و مدرس تئاتر؛نیز نوشته است: «اگر او نبود آیا چرخ ارابه محمل یكی از اساسی ترین اركان تئاتر ما (نمایشنامه نویسی) بیش از این لنگ نمی زد ؟ او علی رغم همه بی توجهی ها و ناسپاسی ها به این ركن اساسی كه بیش از اركان دیگر به آن اجحاف شده است، همچنان تا واپسین دم حیاتش نوشت و از پای ننشست. لازم به ذكر است مراسم تشییع پیكر مرحوم استاد اكبر رادی صبح روز جمعه ۷ دی ماه ساعت ۸:۳۰ از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) انجام خواهد شد.
احمد دستاران
+ نوشته شده توسط احمد دستاران در جمعه هفتم دی 1386 و ساعت
2:56 PM |
